Non piangere Liu

Introduction by Giovanni Martinelli regarding this May 10, 1937 performance of Turandot, which was staged to honor the coronation of King George VI, father of Queen Elisabeth II.

Act I: Signore Ascolta and Non Piangere Liu - Licia Albanese, Giovanni Martinelli, Giulio Tomei.

I created this video from the LP shown above, issued on the Legendary Recordings label, serial number LR 110. All images used in this video were taken from the LP label and jacket. I believe this LP was manufactured sometime in the early 1960s.

Excerpts from the other side of this LP are here: ------------------------------------------------------------------------
Turandot -- niedokończona opera w trzech aktach włoskiego kompozytora Giacoma Pucciniego. Oryginalne libretto napisali Giuseppe Adami i Renato Simoni na podstawie sztuki Turandot Carla Gozziego. Na język polski przełożone zostało przez Marię Olszańską. Akcja opery rozgrywa się w Pekinie. Opowiada historię okrutnej chińskiej księżniczki Turandot, która poprzysięgła nigdy nie oddać się mężczyźnie. Aby uchronić się przed zamążpójściem, każdemu kandydatowi do jej ręki zadaje trzy arcytrudne zagadki. Karą za udzielenie błędnej odpowiedzi jest śmierć. Sztukę po śmierci Pucciniego dokończył Franco Alfano. Światowa prapremiera Turandot odbyła się 25 kwietnia 1926 w mediolańskiej La Scali. Dyrygował Arturo Toscanini, który przerwał przedstawienie po ostatnich taktach napisanych przez Pucciniego. Następnego dnia wystawiono przedstawienie w wersji dokończonej przez Franco Alfano. Prapremiera polska miała miejsce w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej w Warszawie 15 grudnia 1932. Z opery Turandot pochodzi jedna z najbardziej znanych arii operowych świata -- Nessun dorma.

Turandot, última ópera de Giacomo Puccini, com libreto de Giuseppe Adami e Renato Simoni, composta em três atos, baseado numa peça de Carlo Gozzi com a adaptação de Friedrich von Schiller. Estreou no Teatro Alla Scala em Milão a 25 de abril de 1926, sob a regência de Arturo Toscanini. Esta ópera ficou inacaba por causa da morte do autor, a 29 de novembro de 1924, sendo completada por Franco Alfano. Arturo Toscanini não gostou do final que Franco Alfano deu à ópera de Puccini, por isso, na cena de morte de Liù, virou-se para a plateia e disse: "Senhoras e Senhores, aqui parou Giacomo Puccini". Em Turandot, Puccini mostra a veia sado-masoquista que havia manifestado em Suor Angelica, Madama Butterfly e Tosca ("meus instintos neuróticos", dizia ele). O triunfo final de duas personagens que se comportam de forma censurável (Turandot e o príncipe Calaf) chocou algumas pessoas, apesar da partitura de um melodismo fluido, extremamente quente, melancólico e sensual, típico de Puccini. Esta ópera, na qual Puccini importa temas musicais de origem chinesa, assim como a Aida de Giuseppe Verdi, é um verdadeiro deleite para os cenógrafos, pois permite a criação de cenários monumentais.
------------------------------------------------------------------------
"David Hertzberg"